Thursday, April 20, 2017

ଅନ୍‌ଲାଇନ୍‌ ଟ୍ରେନ୍‌ ଟିକେଟିଂରେ ଏବେବି ଟିକସ କଟୁଛି

ଚଳିତ ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷ ୨୦୧୭-୧୮ର କେନ୍ଦ୍ର ବଜେଟ୍‌ରେ ରେଳବାଇ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ ନିଷ୍ପତ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇଥିବା ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି। ତାହା ହେଉଛି ଅନ୍‌ଲାଇନ୍ ଟିକେଟ୍‌ ବୁକିଂ (ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାଷାରେ ହେଲା IRCTC.co.inରେ ଟିକେଟ ବୁକିଂ) କଲେ, ଆଉ ଅତିରିକ୍ତ ଟିକସ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ଏହି ଅତିରିକ୍ତ ଟିକସ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଥିଲା। ୧. ପ୍ରତିଟି ଅନ୍‌ଲାଇନ୍‌ ପୈଠ ପାଇଁ ବ୍ୟାଙ୍କ୍‌ ୧୦ ଟଙ୍କା କାଟି ନେଉଥିଲା ଏବଂ ୨. ପ୍ରତିଟି ବୁକିଂ ପାଇଁ ଆଇଆର୍‌ସିଟିସି ୧୧ଟଙ୍କା ୫୦ ପଇସା ସେହି ଟିକେଟ୍ ଦାମ୍‌ ସାଙ୍ଗରେ କାଟିକି ନେଇଯାଉଥିଲା।

ଡିଜିଟାଲ ପୈଠ ବା ଅଣନଗଦ(cashless) ପୈଠ ଅଭ୍ୟାସକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ବଜେଟ୍‌ ନୀତିରେ ସାମିଲ ହେଲା। କିନ୍ତୁ ଏବେ କେବଳ ବ୍ୟାଙ୍କ୍‌ବାଲା ୧୦ ଟଙ୍କା ନେଉ ନାହାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଆଇଆର୍‌ସିଟିସି ଦିନକ ପରେ କାଟି ନେଉଛି ୧୧ଟଙ୍କା ୫୦ ପଇସା। ପୂର୍ବରୁ ଏମିତି ଥିଲା ଯେ ବ୍ୟାଙ୍କ୍‌ ନେଉଥିବା ୧୦ଟଙ୍କାଟା ଟିକଟ କାଟିବାର ଦିନକରୁ ତିନିଦିନ ମଧ୍ୟରେ କଟୁଥିଲା, ଯାହାକି ଟିକଟ କଟା ବିଲ୍‌ ସାଙ୍ଗରେ ବାହାରୁ ନଥିଲା। ଏବେ ସେମିତି ୧୧ଟଙ୍କା ୫୦ ପଇସା କଟୁଛି, ଟିକଟ କାଟିବାର ଦିନକ ପରେ। ଅର୍ଥାତ୍‌ ଆପଣ ଯଦି ୬୧୫ଟଙ୍କାର ଟିକଟ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ବ୍ୟାଙ୍କ୍‌ ଆକାଉଣ୍ଟ୍‌ରୁ ସେତିକି ଟଙ୍କା କଟିଛି ବୋଲି ଖୁସି ହୋଇଯିବେ। ହେଲେ ଦିନକ ପରେ କଟିଯିବ ଆହୁରି ୧୧ଟଙ୍କା ୫୦ ପଇସା। ଯଦି ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ନିୟମିତ ରେଳଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମାସକୁ ୨୦ଥର ଅନ୍‌ଲାଇନ୍‌ ବୁକିଂ କରିବେ, ତେବେ ସେ କେବଳ ଆଇଆର୍‌ସିଟିସିକୁ ଗଣିବେ ୨୩୦ ଟଙ୍କା। ଏହା ସରକାରୀ ଶୋଷଣର ଏକ ନୂଆ ତରିକା।

ଅନ୍‌ଲାଇନ୍ ଟିକେଟିଂର ସୁବିଧା ହେଲା - ହଜାର ହଜାର ବୁକିଂ-କିରାଣୀକୁ ପୋଷିବାକୁ ପଡ଼ିବନି। ବୁକିଂ କାଉଣ୍ଟର ନାମରେ ବିଶାଳ କୋଠାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ତେଣୁ ଅତିରିକ୍ତ ଟିକସ ନବସାଇ, ମୂଳ ଦରରେ ଟିକଟ ବିକିବା ଦ୍ୱାରା ଅଫ୍‌ଲାଇନ୍‌ ବା କାଉଣ୍ଟର ବୁକିଂ ଉପରୁ ଚାପ କମିଯିବ। ଏହା ସହ ସରକାରଙ୍କ ରାଜସ୍ୱ ବଢ଼ିବ। କିନ୍ତୁ ସରକାର ଦୁଇ ନାବରେ ଗୋଡ଼ ଦେଇକି ଜନତାଙ୍କୁ କାହିଁକି ଭୂତେଇବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ ତାହା ମୁଁ ବୁଝିପାରୁ ନାହିଁ। ଆପଣ କ’ଣ ବୁଝୁଛନ୍ତି? ଟିକେ କୁହନ୍ତୁ।


ବିମଳ ପ୍ରସାଦ, ଭ୍ରାମ୍ୟଭାଷ: ୯୯୩୭୩୫୩୨୯୩

Saturday, February 25, 2017

ଆମର ମାଗଣାଖିଆ ଅଭ୍ୟାସ !

ଜଣେ ଅନ୍ଧ ଭିକାରୀ ଭିକ୍ଷା ମାଗି ମାଗି ରାଜାଙ୍କ ଦରବାରରେ ପହଞ୍ଚିଗଲା। ରାଜାଙ୍କର ତା ଉପରେ ଦୟା ଆସିଲା, ରାଜା ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀକୁ କହିଲେ - "ଏହି ଭିକାରୀଟି ଜନ୍ମାନ୍ଧ ନୁହେଁ। ଇଏ ଠିକ୍‌ ହୋଇପାରିବ, ୟାକୁ ରାଜବୈଦ୍ୟ ପାଖକୁ ନେଇଚାଲ।" (ଦୁହେଁ ତାକୁ ଧରିକରି ନେଇଗଲେ।) 

ସନ୍ଥକବି ଭୀମଭୋଇ*
ବାଟରେ ରାଜାଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ "ମହାରାଜ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକାନ୍ତରେ ମୁଁ କିଛି କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।" ଦୁହେଁ ଭିକାରୀକୁ ସେହିଠାରେ ବସାଇ ଟିକେ ଦୂରକୁ ଗଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ "ହେ ମହାରାଜ ଏ ଭିକାରୀଟିର ଶରୀର ସୁସ୍ଥ ସବଳ, ଯଦି ଏହାର ଆଖିରେ ଜ୍ୟୋତି ଫେରି ଆସିବ, ତେବେ ୟାକୁ ଆପଣଙ୍କର ସବୁ ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାର ଦେଖାଯିବ। ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ଥାଟପାଟ ଆଉ ବଦଖର୍ଚ୍ଚ ଦେଖାଯିବ। ଆପଣଙ୍କର ରାଜମହଲର ବିଳାସବ୍ୟସନ ଆଉ ଆପଣଙ୍କ ରାଣୀହଂସପୁରର ଚାକଚକ୍ୟ ପାଇଁ ହେଉଥିବା ଖର୍ଚ୍ଚ ବି ଦେଖାଯିବ।"
 
ୟାକୁ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯିବ ଯେ ପ୍ରଜାମାନେ କେମିତି ଭୋକଉପାସରେ ଡହଳବିକଳ ହେଉଛନ୍ତି। ମରୁଡି ହୋଇଥିବାରୁ ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନ ଭଲ ହୋଇନାହିଁ । ଆପଣଙ୍କ ସୈନିକମାନେ କେମିତି ଜୋର ଜବରଦସ୍ତ ଚାରିଗୁଣା ଖଜଣା ଆଦାୟ କରୁଛନ୍ତି; ରାଜମହଲର ଖର୍ଚ୍ଚ ବୃଦ୍ଧି କାରଣରୁ ରାଜକୋଷ ଶୂନ୍ୟ ହେଇଯାଉଛି; ଯାହାର ଭରଣା ଆମେ ସେନା ଆଉ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଦରମାରୁ କାଟି କରୁଛେ, ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ହଜାର ହଜାର ସୈନିକ ଓ କର୍ମଚାରୀ ବେରୋଜଗାର ହୋଇଛନ୍ତି ।

ଏହାର ଆଖି ଠିକ୍‍ ହେଇଗଲା ପରେ ଏ ଭିକାରୀଟି ସମସ୍ତଙ୍କ ପରି ରୋଜଗାର ମାଗିବ, ଆଉ ଆପଣଙ୍କର ବିରୋଧୀ ହୋଇଯିବ। ମୋ’ କଥା ମାନନ୍ତୁ, ଇଏ ତ ଆପଣଙ୍କୁ କେବଳ ଦୁଇ ଓଳି ଖାଦ୍ୟ ହିଁ ମାଗୁଛି। ତାକୁ ଆପଣ ରାଜମହଲରେ ବସାଇ ମାଗଣାରେ ସକାଳେ ଆଉ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଖାଲି ଖାଇବାର ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କରିଦିଅନ୍ତୁ, ଆଉ ଦିନସାରା ବୁଲିବାକୁ ଛାଡି ଦିଅନ୍ତୁ।  ଇଏ ରାଜ୍ୟସାରା ବୁଲିବୁଲି ଆପଣଙ୍କର ଗୁଣଗାନ କରିବ - ରାଜା ବହୁତ ନ୍ୟାୟବନ୍ତ, ବହୁତ ଦୟାବାନ, ପରୋପକାରୀ ଇତ୍ୟାଦି ଇତ୍ୟାଦି। ଏମିତି ସେ ମାଗଣାରେ ଖାଇଲେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ବିପଦଟା ଟଳିଯିବ, ଆଉ ଆପଣ ଲମ୍ବା ସମୟ ଧରି ଶାସନ ଗାଦିରେ ରହିପାରିବେ ।"

ରାଜାଙ୍କ ମନକୁ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କଥା ଛୁଇଁଲା, ସେମାନେ ଅନ୍ଧପାଖକୁ ଆସିଲେ ଆଉ ଦୁହେଁ ତାକୁ ଉଠେଇକି ରାଜମହଲକୁ ନେଇଆସିଲେ । ବର୍ତ୍ତମାନ ଅନ୍ଧଟି ରାଜ୍ୟସାରା ବୁଲିବୁଲି
ରାଜାଙ୍କର ଗୁଣଗାନ କରୁଛି। ହେଲେ ତାକୁ ଜଣାନାହିଁ ଯେ ରାଜା ତା’ ସହ କେତେବଡ ଧୂର୍ତ୍ତତା କରିଛନ୍ତି, ଛଳନା କରିଛନ୍ତି। ସେ ଠିକ୍ ହୋଇ ସ୍ୱୟଂ ରୋଜଗାର କରି ନିଜ ଆଖିରେ ସଂସାରର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରି ପାରିଥାନ୍ତା । ଏହି ଅବସ୍ଥା ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ ରାଜ୍ୟ ସରକାର କରୁଛନ୍ତି, ଆମକୁ ମାଗଣାରେ, ଶସ୍ତାରେ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ କର୍ମକୁଢି କରୁଛନ୍ତି; ହେଲେ ଆମ ଆଖିର ଜ୍ୟୋତି (ଉଚିତ ଶିକ୍ଷା ଓ ରୋଜଗାର) ଦେଉ ନାହାନ୍ତି। କାରଣ ଆଖିର ଜ୍ୟୋତି ପାଇଗଲେ,  ଆମେ ଜନତା ଦେଖି ପାରିବା ସରକାରର ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାର, ନେତା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଦୁର୍ନୀତି, ଲାଞ୍ଚ, ଚୋରି, ଅର୍ଥ ହଡପ ଆଉ ଗୁଣ୍ଡାଗିରି, ସରକାରୀ କଳର ଶୋଷଣ ଆଉ ଗରିବ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ, ଅତ୍ୟାଚାର । ଏବଂ ଆମେ ସେ ଅନ୍ଧ ପରି ତାଙ୍କର ଗୁଣଗାନ କରିବୁଲୁଛେ  ଯେ ସରକାର ଆମକୁ ମାଗଣାରେ ଚାଉଳ ଦେଲେ, ସାଇକେଲ ଦେଲେ, ଛତା, ଚପଲ, କମ୍ବଳ ଦେଲେ, ଲାପ୍‍ଟପ୍ ଦେଲେ, ଅଣ୍ଡା ଦେଲେ ।

ଆମେ ଏକଥା ଚିନ୍ତା କରନ୍ତେ ନାହିଁ, ଯଦି ଆମକୁ ଉଚିତ ଶିକ୍ଷା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ରୋଜଗାର ସରକାର ଦିଅନ୍ତେ ତେବେ ତାଙ୍କର ମାଗଣା ଖୈରାତ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଅନ୍ତା ନାହିଁ। ଆମେ ସ୍ଵତଃ ଏସବୁ କିଣି ପାରନ୍ତେ। ନିଜକୁ ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରନ୍ତେ। ହେଲେ କ’ଣ ହେବ ଆମେ ତ ଅନ୍ଧ ! କେବଳ ମାଗଣା କିଏ କ’ଣ ଦେଲା ସେଇଟା ହିଁ
ଆମକୁ ଦେଖାଯାଉଛି ।

(ସୌ‌ଜନ୍ୟ: ହ୍ୱାଟ୍‍ସ୍ଆପ୍‍)

* ସନ୍ଥକବି ଭୀମଭୋଇ ନିଜକୁ ଅଂଧ ବୋଲି ଦାବି କରିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ କୃତିଗୁଡିକୁ ପଢ଼ିବା ପରେ କେହି ବି ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ସେ ବାସ୍ତବରେ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ଥିଲେ, କି ନିଜକୁ ଅଜ୍ଞାନୀ ରୂପେ ଅଂଧ ବିବେଚନା କରୁଥିଲେ!

ବ୍ଲଗରଙ୍କ ଟିପ୍ପଣୀ: ଏଭଳି ଲେଖାକୁ କହନ୍ତି ବିକାଶ ସାହିତ୍ୟ। ଯେଉଁ ଅଜ୍ଞାତ ଲେଖକମାନେ ନିଷ୍ଠାର ସହ ଏଭଳି ମୌଳିକ ବିଷୟ ଲେଖି ସାମାଜିକ ମାଧ୍ୟମରେ ଛାଡୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଉଛି। ପୁରସ୍କାର ଲୋଭରେ ଗଦାଗଦା ଅବୋଧ୍ୟ କବିତା, ଉପନ୍ୟାସ, ଗଳ୍ପ ନଲେଖି, ଲେଖାଳିମାନେ ଏମିତି ଲେଖନ୍ତେ କି... ସେମାନଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ହୁଅନ୍ତା।

- ବିମଳ ପ୍ରସାଦ

Saturday, February 18, 2017

ତିନି ପ୍ରମୁଖ ଦଳର ସମୀକ୍ଷା କରିବାର ବେଳ

୨୦୧୭ ଫେବୃଆରିରେ ହୋଇଥିବା ପଂଚାୟତ ନିର୍ବାଚନରେ ଭା.ଜ.ପା.କୁ ବିପୁଳ ସଫଳତା ମିଳିବାରେ ଲାଗିଛି । ଓଡ଼ିଶାକୁ ଏକ ବିକଳ୍ପ ଦଳର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା । ତାହା ହିଁ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି (ଭାଜପା) ବୋଲି ଓଡ଼ିଶାର ବିପୁଳ ସଂଖ୍ୟକ ଭୋଟର ବିବେଚନା କରିଛନ୍ତି । ଏ କଥା ବେଶ୍ ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ଯେଉଁ ଭୋଟ୍‍ଗୁଡ଼ିକ କଂଗ୍ରେସକୁ ଯାଉଥିଲା, ସେହି ଭୋଟ୍‍ଗୁଡ଼ିକ ଭାଜପା ଝୁଲିରେ ପଡ଼ିଛି। କଂଗ୍ରେସକୁ ଭୋଟ୍ ଦେବାଟା ଗୋଟାପଣେ ବୃଥା ବୋଲି ଭୋଟର୍‍ମାନେ ସ୍ଥିର ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି । କାରଣ କଂଗ୍ରେସରେ ନେତା ନାହାନ୍ତି କି ନୀତି ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଭାଜପାରେ ସେଇ ଅଭାବ ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି କେନ୍ଦ୍ର ମନ୍ତ୍ରୀ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ । ରାଜ୍ୟ ଭାଜପାର କୌଣସି ପଦପଦବୀରେ ନଥାଇ ବି ସେ ଭାବୀ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀର
ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ
ଭାବମୂର୍ତିକୁ ନେଇ ସାରା ରାଜ୍ୟରେ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶିଛନ୍ତି ଓ ମିଶୁଛନ୍ତି । ମାନେ ନିଜ ଲୋକସଂପର୍କକୁ ବିଜୁଳି ବେଗରେ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି । ପଂଚାୟତ ନିର୍ବାଚନ ପୂର୍ବରୁ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ବିବୃତି ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଏହି ନିର୍ବାଚନ ତାଙ୍କ ଦଳର ଟାର୍ଗେଟ୍ ନୁହେଁ । ଏପରିକି ଭାଜପା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚାରରେ ବିପୁଳ ବ୍ୟୟ କରି ନାହିଁ । ତଥାପି ଜଣେ ନେତା ଭରସାରେ ଦଳକୁ ଅଭୂତପୂର୍ବ ଓ ଆଶାତୀତ ସଫଳତା ମିଳିଛି । ବିଶେଷତଃ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରର ଭୋଟରମାନେ ବିଭିନ୍ନ କାରଣରୁ ରାଜ୍ୟ ଶାସକଦଳକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଛନ୍ତି । ଏହାର ଫାଇଦା ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଚଳରେ ଭାଜପା ଝୁଲିକୁ ଯାଇଛି ।

୧୪ ବର୍ଷ କ୍ଷମତାରେ ରହି ରାଜ୍ୟରେ ଅରାଜକତା ବଢ଼ାଇଦେଇଥିବା ବିଜୁ ଜନତା ଦଳକୁ ଟକ୍କର ଦେବା ପାଇଁ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ନିଜର ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ କଂଗ୍ରେସ କର୍ମୀ ସୌମ୍ୟରଂଜନ ପଟ୍ଟନାୟକ । ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ
ସୌମ୍ୟରଂଜନ ପଟ୍ଟନାୟକ
କର୍ମୀ କହିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଲା
, ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶ କଂଗ୍ରେସ କମିଟି ତାଙ୍କୁ ଅଭିଯାନ ଚଳାଇବା ପାଇଁ କୌଣସି ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇନଥିଲା । ରାଜ୍ୟରେ ଭୁଶୁଡ଼ି ପଡ଼ିଥିବା କଂଗ୍ରେସ ସଂଗଠନକୁ ଜୀବନ୍ୟାସ ଦେବା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟରେ ପଦାସୀନ କଂଗ୍ରେସ ନେତାମାନେ ତତ୍ପର ନହେବାରୁ ସୌମ୍ୟ ବାବୁ ଲୋକସଂପର୍କ ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ତାହା ତାଙ୍କ ଦଳର ନେତାଙ୍କ ଦିହରେ ଗଲା ନାହିଁ । କାରଣ ସେ ଏଭଳି ଲୋକପ୍ରିୟତା ଠୁଳାଇବାରେ ଲାଗିଥିଲେ ଯେ କିଛି ନେତା ଭୟ କଲେ, କାଳେ ଦଳ ଜିତିଲେ ୟେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଯିବ! ତେଣୁ ଦଳ ଭିତରେ ବିଦ୍ରୋହ ହେବାରୁ ହାଇକମାଣ୍ଡଙ୍କ ଇସାରାରେ ସୌମ୍ୟ ବାବୁଙ୍କୁ ଦଳରୁ ବାହାର କରିଦିଆଗଲା ୨୦୧୩ ଅକ୍ଟୋବର ୨ ତାରିଖରେ ।  ସେବେଠୁ କଂଗ୍ରେସକୁ ସତେ ଯେମିତି ଓଡ଼ିଶାରେ ରାହୁ ଗୋଡ଼େଇଛି । ଅସଲ କଥା ହେଲା ସେଇ ସମାନ ଢଙ୍ଗରେ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ ରାଜ୍ୟ ବ୍ୟାପୀ ଭାଜପା ପାଇଁ ପ୍ରଚାର କରୁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ରାଜ୍ୟ ଭାଜପା ତାଙ୍କୁ ଦଳରୁ ବହିଷ୍କାର କରି ନାହିଁ । କାରଣ ତାହା ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଭାଜପା ରଣନୀତିର ଏକ ଅଂଶବିଶେଷ। ଉପ୍ରା ସ୍କୁଲ୍ ରଜତ ଜୟନ୍ତୀ ଠାରୁ କଲେଜ ବାର୍ଷିକ ଉତ୍ସବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ, ମେଳା, ମହୋତ୍ସବ ସବୁଠି ସବୁ ଅଂଚଳରେ ଅତିଥି ହେବାର ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କରି ଏବଂ ସମୟାନୁବର୍ତୀ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ସେ ଯେଭଳି ଲୋକପ୍ରିୟତା ସାଉଁଟିଛନ୍ତି; ତାହା ରାଜନୀତି ବିଶାରଦମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ମିତ କରିଛି । ହେଲେ ଓଡ଼ିଶାବାସୀଙ୍କୁ ନବୀନଙ୍କ ବିକଳ୍ପ ହେବାର ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଇଛି । ଚଳିତ ପଂଚାୟତ ନିର୍ବାଚନରେ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ଯେଭଳି ଭାବେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାତ ହୋଇଛି, ସେଥିପାଇଁ ଆତ୍ମସମୀକ୍ଷା କରିବା ଜରୁରୀ ହୋଇଛି । ତଥାକଥିତ କଂଗ୍ରେସୀ ମୁଣ୍ଡିଆଳମାନେ ଜାଣିବା ଦରକାର ଯେ କେବଳ ଫରୱାର୍ଡ଼ ଖେଳାଳି ନୁହେଁ ବ୍ୟାକ୍ ଖେଳାଳି ମଧ୍ୟ ଗୋଲ୍ କରିବାଟା ବେନିୟମ ନୁହେଁ ।

ବିଜୟ ମହାପାତ୍ର
ତେଣେ ରାଜ୍ୟ ଭାଜପାର ରଣନୀତି ବେଶ୍ ରୋଚକ । ଗୋଷ୍ଠୀ କନ୍ଦଳ ପ୍ରସଙ୍ଗ ସହିତ ରାଜ୍ୟବାସୀଙ୍କର ପରିଚିତି ରହିଥିବାରୁ ତାହାକୁ ଏକ ସକାରାତ୍ମକ ରଣନୀତି କରି ଦଳ ସଫଳ ହୋଇଛି । ଯେମିତିକି ତୁଙ୍ଗ ନେତା ବିଜୟ ମହାପାତ୍ର କିଛି ବିବୃତି ଦେଉଥିବେ, ଯାହାକି ଦଳ ବିରୋଧରେ ଯାଉଥିବ ବା ସର୍ବମାନ୍ୟ ନେତା ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଯାଉଥିବ; ଆଉ ଗଣମାଧ୍ୟମ ତାହାର ମଜା ନେବା ପାଇଁ ପ୍ରମୁଖତାର ସହିତ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବ । ଏହା ହେଉଛି, ଦଳକୁ ଓ ଯୋଗ୍ୟ ଦଳପତିଙ୍କୁ ବିନା ବ୍ୟୟରେ ଚର୍ଚାରେ ରଖିବାର ଏକ ଚମତ୍କାର ଉପାୟ । ଯାହାକି ଭାଜପାରେ ସମ୍ଭବ ହୋଇଛି । ଅନ୍ୟ ଏକ ରଣନୀତି ହେଲା: ସମ୍ବାଦପ୍ରମେୟଭଳି ଓଡ଼ିଶାର ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ଗଣମାଧ୍ୟମ, ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ତଥା ସେ ଭାଗ ନେଉଥିବା ସଭାସମିତି ଆଦିର ବିବରଣୀକୁ ଫଟୋ ସହ ପ୍ରକାଶ କରିବା । ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ କହିବାକୁ ଗଲେ ରାଜ୍ୟରୁ ଅରାଜକତା ଦୂର କରିବା ତଥା ବିକଳ୍ପ ନେତୃତ୍ୱକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବାର କର୍ତବ୍ୟବୋଧ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଚାଲିଛି ଏହି ଦୁଇ ଗଣମାଧ୍ୟମ ।

ଯାହା ହେଲେ ବି ପ୍ରାଦେଶିକ ଦଳର ଶାସନ ବଳରେ ରାଜ୍ୟ ନିଜର ଟାଣ ରଖିପାରିଥାଏ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ସ୍ତରରେ । ଏବେର ବିଜଦ ପାଖରେ ସେହି ଟାଣ ରଖିବାର ଦକ୍ଷତା ନଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଏହାର ଭରଣା କରାଯାଇପାରିବ । ପିନାକୀ ମିଶ୍ର ଓ ନଗେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ ଭଳି ବିଚକ୍ଷଣ ରାଜନେତା ଏବଂ ଡା. ଦାମୋଦର ରାଉତ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟନାରାୟଣ ପାତ୍ରଙ୍କ ଭଳି ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞ ରାଜନେତା ଥାଇକି ଏକ ବିଶାଳ ପ୍ରାଦେଶିକ ଦଳ କ୍ଷମତାଚ୍ୟୁତ ନହେବାର ଉପାୟ ମଧ୍ୟ ବେଶ୍ ସହଜ । ସୋପାନଗୁଡ଼ିକ ଏହିପରି - ନବୀନ ବାବୁ ରାଜ୍ୟସଭାକୁ ଯିବେ ଏବଂ କେହି ଯୁବ ନେତୃତ୍ୱଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରାର୍ଥୀ ରୂପେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଘୋଷଣା କରି କେହି ବରିଷ୍ଠ ନେତାଙ୍କ ହାତରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକାଳର ଅବଶିଷ୍ଟ
ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ
ଅବଧିର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀତ୍ୱ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିବେ। ନବୀନ ବାବୁ ଲୋକସଭାକୁ ନଯାଇ ରାଜ୍ୟସଭାକୁ ଯିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଲା
, ସେ ବିନା ବାଧାରେ ୬ବର୍ଷ ନିଶ୍ଚିତ ରୂପେ ସାଂସଦ ହୋଇ ରହିପାରିବେ। ସେ ଓଡ଼ିଶା ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ କେତେ ଦରଦୀ, ତାହା ସେ ସେଇଠି ଥାଇ ପ୍ରମାଣ କରିପାରିବେ ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ନିଜ ସାଂସଦମାନଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ବି ଦେଇପାରିବେ ସେଇ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ଥାଇ । ସେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାସଂସ୍କୃତି ଜାଣି ନଥିବାର ମହାକଳଙ୍କରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଏବଂ ନିଜ ଦଳର ଗାଦି ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଭଲ ଉପାୟ ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀତ୍ୱ ଛାଡ଼ିବା ଓ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଛାଡ଼ିବା । ନିଜ ବୁଦ୍ଧିରେ ନଚାଲି ଜଣେ ଦିଜଣ ଉପଦେଷ୍ଟାଙ୍କ କଥାରେ ଚାଲୁଥିବା ନବୀନଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦିନକୁ ଦିନ ବିଗିଡ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି । ତେଣୁ ଆମ୍ଭ ପ୍ରସ୍ତାବ ଯଦି ସେହି ଉପଦେଷ୍ଟାଙ୍କ ବିଚାର ହୋଇ ଉଭା ହେବ, ତେବେ ଓଡ଼ିଶାରେ ଅନ୍ୟ ପଡ଼ୋଶୀ ରାଜ୍ୟ ଭଳି ପ୍ରାଦେଶିକ ଦଳର ଦବ୍‍ଦବା ହୁଏତ ରଖିବା ସହଜ ହୋଇଯିବ । ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ଦଳଗଠନ ପରଠୁ କେବଳ କ୍ଷମତା ଭୋଗ କରୁଥିବା ବିଜଦ ଯଦି ଆଗାମୀ ନିର୍ବାଚନରେ ସଂଖ୍ୟାଗରିଷ୍ଠ ନହୁଏ, ତେବେ ଏହା କ୍ରମଭଙ୍ଗୁରପ୍ରବଣ ଦଳ ହୋଇ ନଯାଇ, ଶୃଙ୍ଖଳିତ ବିରୋଧୀ ଦଳର ଭୂମିକା ତୁଲାଇବା ଜରୁରୀ । ଏହା ସହ ଶାସକ ଦଳ ଭାବରେ ବିଧାନସଭାର ଅମର୍ଯ୍ୟାଦା କରିବା ଜନିତ ଗ୍ଳାନିକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିବା ଦରକାର । ନିର୍ବାଚନରେ ପ୍ରାର୍ଥୀ ହେବା ପାଇଁ ଟିକଟ ଆଶାୟୀମାନଙ୍କ ତାଲିକା ଅନ୍ୟ ସବୁ ଦଳଠାରୁ ବିଜଦର ଢେର୍ ଲମ୍ବା । ଏହା ହିଁ ଦଳର ଲୋକପ୍ରିୟତାର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସୂଚକ। ମୁଖ୍ୟତଃ ବିଧାନସଭା କ୍ଷେତ୍ର ପାଇଁ ଯୁବନେତାମାନଙ୍କୁ ଟିକଟ ଦେବାର ଆଗୁଆ ଘୋଷଣା କରାଗଲେ, ଲୋକସଂପର୍କ ଓ ଜନମତର ସମୀକରଣକୁ ନିଜ ଦଳ ସପକ୍ଷରେ ବଦଳାଇ ଦେଇପାରିବେ ।

ପ୍ରଦୀପ ମାଝି
ତେବେ ଉପରୋକ୍ତ ସହଜ ରଣନୀତି ପ୍ରତି ଦ୍ରୁତ ଲୋକପ୍ରିୟତା ଠୁଳାଉଥିବା ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନଙ୍କ ଭାଜପା କେତେ ସତର୍କ ଅଛି, ତାହା ୨୦୧୯ ନିର୍ବାଚନ ଫଳରୁ ଜଣାପଡ଼ିଯିବ । ତେଣେ ପ୍ରଦେଶ କଂଗ୍ରେସ ଯଦି ଗୋଷ୍ଠୀ କନ୍ଦଳଠୁ ଦୂରେଇ ଯାଇ ପ୍ରଦୀପ ମାଝୀଙ୍କ ଭଳି ଆଦିବାସୀ ନେତାଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରାର୍ଥୀ ରୂପେ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ କରି ଅଭିଯାନ ଚାଲୁ ରଖିବ ଏବଂ ନିରଂଜନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓ କାହ୍ନୁଚରଣ ଲେଙ୍କା ଏକାଠି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ, ତେବେ ରାଜ୍ୟରେ ପୁଣି ତ୍ରିମୁଖୀ ଲଢ଼େଇର ଭୂମି ପ୍ରସ୍ତୁତି କଥାକୁ ଏଡ଼ାଇ ହେବ ନାହିଁ । ଏସବୁ କେବଳ ଆକଳନ ଓ ଅନୁମାନ ବୋଲି କେହି କେହି ମତାମତ ଦେଇପାରନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଯାହା ସତ୍ୟ ଓ ସମ୍ଭବ, ତାହାକୁ କେହି ଅସ୍ୱୀକାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।

ବିମଳ ପ୍ରସାଦ, ଭୁବନେଶ୍ୱର @bimalodisha

Friday, February 10, 2017

ପାସ୍‌ପୋର୍ଟ ସେବାକେନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମପୁରରେ କେବେ?

ଦିନକୁ ଦିନ ଡାକଘର ବା ପୋଷ୍ଟ ଅଫିସ୍ ଅନାବଶ୍ୟକ ହୋଇ ପଡ଼ୁଥିବା ବେଳେ ତାହାର ସେବା ପରିସରକୁ ବ୍ୟାପକ କରିବା ପାଇଁ ଗତ ତିନି ଦଶନ୍ଧି ଧରି ବହୁତ ଉଦ୍ୟମ ଓ ପରୀକ୍ଷାନିରୀକ୍ଷା ହୋଇଯାଇଛି। ଏବେ ରୂପେ କେତୋଟି ମୁଖ୍ୟ ଡାକଘରେ “ପାସ୍‌ପୋର୍ଟ ସେବା କେନ୍ଦ୍ର”ର ଶାଖା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ। କେରଳ ପ୍ରାୟତଃ ପ୍ରତି ଜିଲ୍ଲାରେ ପାସପୋର୍ଟ ସେବା କେନ୍ଦ୍ର୍ର ଥିବା ବେଳେ ଓଡ଼ିଶାରେ କେବଳ ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଆଞ୍ଚଳିକ ପାସ୍‌ପୋର୍ଟ ସେବା କେନ୍ଦ୍ର ରହିଛି। ଏବେ ବୈଦେଶିକ ବ୍ୟାପାର ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଓଡ଼ିଶାର ଆଉ ତିନିଟି ସହରର ମୁଖ୍ୟ ଡାକଘରେ ପାସପୋର୍ଟ ସେବା କେନ୍ଦ୍ରର ଶାଖା ଖୋଲିବେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ସମ୍ବଲପୁର, ରାଉରକେଲା ଓ କୋରାପୁଟ। ଏହା ସମେତ ୧୮ଟି ରାଜ୍ୟ ଓ ୩ଟି କେନ୍ଦ୍ର ଶାସିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଆଉ ୫୬ଟି ଡାକଘର ପାସପୋର୍ଟ ସେବା କେନ୍ଦ୍ର ଖୋଲାଯିବ। ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ଭାବେ ପ୍ରଥମେ କର୍ଣାଟକର ମହୀଶୂର ଓ ଗୁଜୁରାଟର ଦାହୋଡ଼ ମୁଖ୍ୟ ଡାକଘର ପରିସରରେ ପାସ୍‌ପୋର୍ଟ ସେବା କେନ୍ଦ୍ର ଖୋଲାଯାଇଥିଲା। କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କର ପାସ୍‌ପୋର୍ଟ ନୀତିରେ ସଂସ୍କାର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଅଂଶସ୍ୱରୂପ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି । ଆଜିର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦିଲ୍ଲୀ - ୬, ରାଜସ୍ଥାନ - ୫, ବିହାର - ୫, ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ - ୪, କର୍ଣାଟକ - ୪, ବଙ୍ଗ - ୪, ଓଡ଼ିଶା - ୩, ଝାଡଖଣ୍ଡ - ୩, ଜମ୍ମୁ କଶ୍ମୀର -୨, ହିମାଚଳପ୍ରଦେଶ - ୨, ହରିୟାଣା -୨, ଗୁଜରାଟ - ୨, କେରଳ -୨, ତାମିଲନାଡୁ -୨, ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ -୨, ତେଲେଙ୍ଗାନା -୨ ଆସାମ -୧,  ଛତିଶଗଡ -୧, ଦାମନ -୧, ଡିଉ -୧ ଓ ଦାଦ୍ରା ନଗରହାବେଳି -୧, ଓ ଲାକ୍ଷାଦ୍ୱୀପର  ୧ଟି ଡାକଘରେ ପାସପୋର୍ଟ ସେବା କେନ୍ଦ୍ର ଖୋଲାଯିବ।

ଆପଣଙ୍କର ମନେ ଥିବ ଯେ ଟେଲିଫୋନ୍, ଟେଲିଗ୍ରାମ୍, ଟେଲେକ୍ସ, ଫାକ୍ସ, ଇମେଲ, ମଡ଼ିଅର୍ଡ଼ର, ପାର୍ସଲ, ଚିଠି ଦିଆନିଆ ଇତ୍ୟାଦି ସେବାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାୟତଃ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଛି ବା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଯାଇଛି ଅଥବା ନାଗରିକମାନେ ଆଉ ନିର୍ଭରଶୀଳ ହେଉନାହାନ୍ତି। ଯୁଗ ବଦଳିବା ସହ ଡାକଘରଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟାଙ୍କ୍ର ବିକଳ୍ପ ଭଳି ହେବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କରାଯାଉଛି। ବିଶେଷତଃ ହଜାର ହଜାର ଶାଖା ଡାକଘରେ ବସ୍ତୁତଃ କିଛି ବି କାମ ହେଉ ନାହିଁ । ବିଶ୍ୱସନୀୟ ଘରୋଇ ଡାକସେବା ବା କୋରିଅର କମ୍ପାନୀମାନଙ୍କର ଉନ୍ମେଷ ଘଟିବାରୁ ସରକାରୀ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନିଜର ରୂପରେଖ ବଦଳେଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇଛି।

୨ ଜାନୁଆରି ୨୦୧୭ରେ ଆମ୍ଭେ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଭିସା ଫାସିଲିଟେସନ କେନ୍ଦ୍ର ବିଷୟରେ ଲେଖିଥିଲୁ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାରେ କାହିଁକି ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ପାସ୍‌ପୋର୍ଟ ସେବାକେନ୍ଦ୍ର ରହିଛି ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲୁ । ତେବେ ସବୁଠୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା ହେଉଛି, ଓଡ଼ିଶାର ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରାଚୀନ ସହର (କଟକ, ପାରଳାଖେମୁଣ୍ଡି, ଜୟପୁର, ବାରିପଦା ଭଳି) ବ୍ରହ୍ମପୁରରେ କାହିଁକି ପାସ୍ପୋର୍ଟ ସେବା କେନ୍ଦ୍ର ଖୋଲିବାକୁ ସରକାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ ନାହିଁ ? ସେହି ଅଞ୍ଚଳର ଭୋଟରମାନେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳକୁ ଭୋଟ୍ ଦେଉଥିବାରୁ ବୋଧ ହୁଏ, କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ଆକ୍ରୋଶର ଶିକାର ହୋଇଛନ୍ତି। ତା’ଛଡ଼ା ଓଡ଼ିଆରେ କଥା ଅଛି, ଛୁଆ ନକାନ୍ଦିଲେ, ମାଆ ଥନରୁ ଖୀର ବି ଖୋଇନଥାଏ। ସମୂହ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଦାବି କରିବାର ପ୍ରବୃତ୍ତି ବ୍ରହ୍ମପୁରିଆଙ୍କର ଘୋର ଅଭାବ ରହିଛି। ସଂସ୍କୃତି ସମ୍ପନ୍ନ ଗଂଜାମ ଜିଲ୍ଲା ଆଜି ଦେଶର ଏକ ଅଗ୍ରଣୀ ଜିଲ୍ଲାରେ ପରିଣତ ହୋଇ ନପାରିବାର କାରଣ ଆଉ କ’ଣ ହୋଇପାରେ, ତାହା ଆପଣମାନେ କହିବେ।

୨ ଜାନୁଆରି ୨୦୧୭ରେ ଓଡ଼ିଶାର ବଡ଼ ଇ-ଗୃପ୍‌ "ଓଡ଼ିଶା ସୂଚନା ଅଧିକାର ଅଭିଯାନ"ରେ ଯାହା ଲେଖିଥିଲୁ, ତାହାକୁ ଅବିକଳ ଲେପନ କଲୁ:
ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ବିମାନବନ୍ଦର ହେବା ପାଇଁ ହୁଏତ ଆପଣ ବି ଚାହୁଥିବେ, ମେହେନତ କରିଥିବେ। ଜାଣନ୍ତି କି ଓଡ଼ିଶା ଲୋକେ ଯାହା ବି କଲେ କେଉଁଠି ନା କେଉଁଠି ଆଳୁଦୋଷ ରହିଥାଏ।  ସେହି ଆଳୁଦୋଷକୁ ଚିହ୍ନଟ କରି ତାହାକୁ ଦୂର କରିପାରିଲେ, ଆମେ ରାଜ୍ୟକୁ ଆଉ ପାଦେ ଆଗକୁ ନେଇପାରିବା। ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଅସଲ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଓ ଆଳୁଦୋଷ ଚିହ୍ନଟକୁ:
(୧) ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ବିମାନବନ୍ଦରର ଅର୍ଥ - ଭୁବନେଶ୍ଵରରୁ ବିମାନ ସିଧା ଉଡିବ ବିଦେଶକୁ।
(୨) ବିଦେଶ ଯିବା ପାଇଁ ପାସ୍‌ପୋର୍ଟ ଓ ଭିସା ଦରକାର ହୁଏ। 

(୩) ଏବେ ସୁଦ୍ଧା ପାସ୍‌ପୋର୍ଟ ସେବା କେନ୍ଦ୍ର କେବଳ ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ଅଛି। ଜୟପୁର, ବ୍ରହ୍ମପୁର, ସମ୍ବଲପୁର, ରାଉରକେଲାରେ କାହିଁକି ଖୋଲା ଯାଉ ନାହିଁ କେବେ ଭାବିଛନ୍ତି? କେରଳରେ ପ୍ରାୟତଃ ସବୁ ଜିଲ୍ଲା Hqରେ ପାସ୍‌ପୋର୍ଟ ସେବାକେନ୍ଦ୍ର ଅଛି ବୋଲି ଜାଣିଛନ୍ତି କି?

(୪) ଭିସା ଫାସିଲିଟେସନ ସେଣ୍ଟର ଆମ ରାଜ୍ୟରେ ନାହିଁ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି କି? ଯଦି ଜଣେ କୋଲକାତା କି ଦିଲ୍ଲୀରେ ଭିସା ବନେଇବେ, ସେ ସେଇଠୁ ବିମାନ ଧରି କାହିଁକି ବିଦେଶକୁ ନଯିବେ? ଭୁବନେଶ୍ଵର ବିମାନବନ୍ଦର କେଉଁ କାମକୁ - ଭାବି ପାରୁଛନ୍ତି?
(୫) ସେଇ ‘ଭିସା’ ପାଇବା ପାଇଁ, ରାଜ୍ୟ ବାହାରେ ନାଠି ଭାଙ୍ଗି ଠିଆ ହେବା ଏବଂ ଲାଞ୍ଚ ଦେବା ଏକ ପରମ୍ପରା ହୋଇଯାଇଛି। ଆପଣ କ’ଣ ଚାହାନ୍ତି ଏତେ ବଡ଼ ସଂଘୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସେଇ ବ୍ରିଟିଶ ସରକାର ଅମଳର ଦିଲ୍ଲୀ-କଲିକତା-ବମ୍ବେ-ମାଡ଼୍ରାସ ମେଟ୍ରୋରେ ସବୁ ସେବା କେନ୍ଦ୍ରିତ ହୋଇ ରହିଥାଉ???

ଯେଉଁ କଥା ଏଠାରେ ଲେଖିଛି, ତାହା ଭୁଲ୍‌ କଥା ବୋଲି ସାବ୍ୟସ୍ତ କରିବାକୁ ଚଟାପଟ୍‌ କିଛି ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇପକାଇବା ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶା ଲୋକଙ୍କର ଏକ ଆତ୍ମଘାତୀ-ଆଳୁଦୋଷ।
ସମାଧାନର ସୁରାକ:
କେହି କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ନେତା ଚାହିଁଲେ, ଆମ ରାଜ୍ୟର ଭାଗ୍ୟ ବଦଳିପାରିବ...

ବିମଳ ପ୍ରସାଦ,

Thursday, January 5, 2017

ଧନ୍ୟବାଦ କାସନ୍ଦା ଗ୍ରାମବାସୀ

ରଣପୁରରୁ ଏକ ରୋଚକ ଖବର। ବ୍ୟାଙ୍କ୍‌ ଡକାୟତି କରି ଫେରୁଥିବା ଡକାୟତମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଗ୍ରାମବାସୀ ସାମ୍ନା କଲେ ଏବଂ ମାଡ଼ ଦେଲେ। ତହୁଁ ମରିଗଲେ ୨ ଜଣ ଡକାୟତ। ଆଉ ଜଣେ ଆହତ ହୋଇ ଡାକ୍ତରଖାନା ଶେଯରେ ଶୋଇଛି। ଏଭଳି ସାହସିକତା ପାଇଁ କାସନ୍ଦା ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କୁ ସାମାଜିକ ସଂଗଠନମାନେ ପୁରସ୍କୃତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। କାରଣ ସରକାର ବା ସରକାରୀ ସଂଗଠନ ଏହା କରିପାରିବେ ନାହିଁ ଆଇନ ଦୃଷ୍ଟିରୁ। ଭାରତୀୟ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ କେବଳ ଅଦାଲତ ଦେଇପାରିବେ। ନଚେତ୍‌ ପୁଲିସ୍‌ ବା ପ୍ରତିରକ୍ଷା ବାହିନୀ ସହ ଲଢ଼େଇ ବେଳେ କାହାର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇପାରେ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଇଚ୍ଛା ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଆଇନରେ ଅପରାଧ। ତେଣୁ ଡକାୟତଙ୍କୁ ମୁକାବିଲା କରି ବୀରତ୍ଵର ସହିତ ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ ଦ୍ଵାରା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ନେଇଥିବା ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ ପୁଲିସ୍‌ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଗ୍ରହଣ କରିବନି ତ?

୪ ଜାନୁଆରି ୨୦୧୭ ଦିନ ଦ୍ଵିପ୍ରହରେ ନୟାଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା ରଣପୁର ଥାନା ରାଜସୁନାଖଳା ଫାଣ୍ଡି ଇଲାକାର କାସନ୍ଦା ଗାଁଠାରେ ଥିବା କାନାରା ବ୍ୟାଙ୍କ୍‌ ଲୁଟି ଖସି ପଳାଉଥିବା ୩ଜଣ ଡକାୟତଙ୍କ ବୋମା ମାଡ଼କୁ ନଡରି ସ୍ଥାନୀୟ ଗ୍ରାମବାସୀ ନିସ୍ତୁକ ମାଡ଼ ମାରିଲେ। ଏଥିରେ ଦୁଇ ଜଣ ଡକାୟତଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଗୁରୁତର ଅବସ୍ଥାରେ ନୟାଗଡ଼ ମୁଖ୍ୟ ଚିକିତ୍ସାଳୟରେ ଭର୍ତି ହୋଇଥିଲେ। ଘଟଣାଟି ଏମିତି। ଅପରାହ୍‍ଣ ପ୍ରାୟ ୩ଟାରେ କଳା ଜ୍ୟାକେଟ୍‍ ଓ କଳା ମୁଖା ପିନ୍ଧି ଏହି ତିନିଜଣ ଓଆର୍‍-୦୨-ବିଡି-୦୪୬୩ ନମ୍ବର ୟାମାହା ମଟରବାଇକ୍‌ରେ କାସନ୍ଦା କାନାରା ବ୍ୟାଙ୍କ ଶାଖା ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ। ବ୍ୟାଙ୍କ୍‌ରେ ଧସେଇ ପଶି ପ୍ରଥମେ ମ୍ୟାନେଜର ରଂଜନ ସାମନ୍ତସିଂହାର, କ୍ୟାସିୟର ଅଭିମନ୍ୟୁ ବେହେରା ଓ ଷ୍ଟାଫ୍‍ମାନଙ୍କୁ ଭୁଜାଲି, ବୋମା ଦେଖାଇ ଧମକଚମକ ଦେଇଥିଲେ। ଏମିତି କି ଗ୍ରାହକ କାର୍ତିକ ସାହୁ ଓ ପ୍ରଭାତ ବେହେରା ବ୍ୟାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଡକାୟତମାନେ ଖଣ୍ଡାରେ ଉଭୟଙ୍କୁ ଆଘାତ ଦେଇଥିଲେ। ବ୍ୟାଙ୍କ୍‌ ପିଅନ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଜେନା ଅଟକାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାରୁ ଡକାୟତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୁଜାଲିରେ ହାଣି ଦେଇଥିଲେ। ଭୁଜାଲି ଚୋଟ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହାତରେ ବାଜିଥିଲା। ପରେ କ୍ୟାସିୟରଙ୍କ ଦେହରେ ଭୁଜାଲି ଲଗାଇ କ୍ୟାସ ରୁମ୍‍ରୁ ୩ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଲୁଟି ନେଇଥିଲେ। ବ୍ୟାଙ୍କ ଭିତରେ ଏତେସବୁ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ବାହାରେ ପାଟିତୁଣ୍ଡ ଶୁଣି ସ୍ଥାନୀୟ ଗ୍ରାମବାସୀ ପହଞ୍ଚିଯିବାରୁ ୩ଜଣଯାକ ବାଇକ୍‍ରେ ସେଠାରୁ ଖସି ପଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ଏମିତି କି ସେଠାରେ ବୋମାମାଡ଼ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଗ୍ରାମବାସୀ ଚାରିପଟୁ ଘେରିଯାଇଥିଲେ। ୩ ଡକାୟତ ବୋମା ଓ ଭୁଜାଲି ଦେଖାଇ ଆତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ଜନଗହଳି ଭିତରକୁ ପୁଣି ଏକ ବୋମା ମାଡ଼ କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବୋମାଟି ଫୁଟି ନଥିଲା। ଡକାୟତଙ୍କ କପାଳ ମନ୍ଦ ଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ପଥର ମଝିରେ ସେମାନଙ୍କ ମଟରବାଇକ୍‌ ଫସିଯିବାରୁ ତାହାର ଚେନ୍‌ ଛିଣ୍ଡି ଗଲା। ତିନିଜଣଯାକ ବିଲ ଭିତରକୁ ଛିଟିକି ପଡ଼ିଲେ। ଏହା ପରେ ଉତ୍ତ୍ୟକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କରି ଦେଇ ନିସ୍ତୁକ ପିଟିଲେ। ପ୍ରବଳ ମାଡ଼ରେ ଘଟଣାସ୍ଥଳରେ ୨ ଜଣଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଗଲା। ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଆହତ ହୋଇ ଧୁକୁସୁକୁ ହେଉଥିଲା।

ପୁଲିସ ଘଟଣାସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚି ଡକାୟତଙ୍କ ଠାରୁ ସେହି ୩ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା, ଦୁଇଟି ଭୁଜାଲି, ଗୋଟିଏ ଜୀବନ୍ତ ବୋମା ଓ ମଟରବାଇକ୍‍ ଜବତ କରିଛି। ଅତିରିକ୍ତ ଆରକ୍ଷୀ ଅଧୀକ୍ଷକ ଶ୍ରୀଧର ପାଣିଙ୍କୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଭାବେ ଘଟଣାର ତଦନ୍ତ ଦାୟିତ୍ଵ ଦିଆଯାଇଛି। ସେ ତଦନ୍ତ ଚଳାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଆରକ୍ଷୀ ଅଧୀକ୍ଷକ କେ. ବିଶାଲ ସିଂହ ଏକ ସାମ୍ବାଦିକ ସମ୍ମିଳନୀରେ କହିଛନ୍ତି। ତଦନ୍ତକାରୀ ଅଧିକାରୀ ଶ୍ରୀଧର ପାଣି କହିଛନ୍ତି ଯେ ମୃତ ଦୁଇ ଡକାୟତ ହେଉଛନ୍ତି ନିରାକାରପୁରର ବଦ୍ରିନାରାୟଣ ମାର୍ଥା ଓ ରତ୍ନପୁରର ଜିତୁ। ଆହତ ଜଣକ ଲଳିତପାଟଣାର ବିମଳ ପଣ୍ଡା। ନିରାକାରପୁର ବଜାରରେ ବଦ୍ରିଙ୍କ ଟିଭି ମରାମତି ଦୋକାନ ରହିଥିବା ବେଳେ ବିମଳ ସେଠାରେ କାମ କରୁଥିଲା। ପୁଲସି କହିଛି ଯେ ଜବତ ହୋଇଥିବା ବାଇକ୍‍ଟି ବଦ୍ରିର।

ରଣପୁରର ପୁରୁଣା ନାମ ରାଜ-ରଣପୁର ବା ରଣପୁରଗଡ଼। ବ୍ରିଟିଶ ରାଜ୍‌ ବିରୋଧରେ ଲଢ଼ି ଫାଶୀଦଣ୍ଡ ପାଇଥିବା ଶହୀଦ୍‌ ରଘୁ-ଦିବାକର (ରଘୁନାଥ ମହାନ୍ତି ଓ ଦିବାକର ପରିଡ଼ା) ହେଉଛନ୍ତି ଏଇ ରଣପୁର ଅଞ୍ଚଳର। ଓଡ଼ିଶାର ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତି ସହ ରଣପୁର ରାଜ୍ୟ ଓ ରାଜାଙ୍କର ବେଶ୍‌ ଐତିହାସିକ ସଂପର୍କ। ଏଇ ରଣପୁର ସହ ଯୋଗାଯୋଗ ପାଇଁ ସେକାଳୁ ରାଜା ନିର୍ମାଣ କରାଇଛନ୍ତି ଜଗନ୍ନାଥସଡ଼କ। ଯାହାକୁ ଆଧୁନିକ ଯୁଗର ଗାଣତନ୍ତ୍ରିକ ସରକାର ବି ସମ୍ମାନର ସହ ପୁନଃନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି। କରିବେନି କେମିତି? ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଉତ୍କଳ ପ୍ରଦେଶ ସିନା ଗଢ଼ା ହେଲା ୧୯୩୬ ଏପ୍ରିଲ୍‌ ପହିଲାରେ। ହେଲେ ରଣପୁର ପରା ସେଇ ଉତ୍କଳ ବା ଓଡ଼ିଶା ସହ ସାମିଲ ହେଲା ୧ ଜାନୁଆରି ୧୯୪୮ରେ। ଏ ଘଟଣା ସେଇ ଜାନୁଆରିକୁ ମନେ ପକାଇ ଦେଉଛି। ହେଲେ ରଣପୁର ରାଜ୍ୟର ଓଡ଼ିଶା ସହ ମିଶ୍ରଣ ରାଜିନାମାରେ କ’ଣ କ’ଣ ସର୍ତ ଥିଲା, ତାହାକୁ ଏବେ ବି କିଛି ରଣପୁରିଆ ମନେ ପକାଇ ଦେଇ ସରକାରଙ୍କୁ ସତର୍କ କରାଇ ଦିଅନ୍ତି।

ସେଇ ରଣପୁରକୁ ମନ୍ଦ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ବ୍ରିଟିଶ୍‌ ସରକାରର ଅତ୍ୟାଚାରୀ ଅଧିକାରୀ ମେଜର ବେଜେଲଗେଟ୍‌କୁ ୫ ଜାନୁଆରି ୧୯୩୯ରେ ପିଟିପିଟି ମାରି ଦେଇଥିଲେ ରଘୁନାଥ ମହାନ୍ତି ଓ ଦିବାକର ପରିଡ଼ା ନାମକ ଦୁଇ ଯୁବକ। ତାରିଖଗୁଡ଼ିକର ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ବେଶ୍‌ ରୋଚକ ନୁହେଁ କି? ତେଣୁ ମୋତେ ଲାଗୁଛି ଶହୀଦ୍‌ ରଘୁ-ଦିବାକରଙ୍କ ଦାୟାଦମାନେ ଏବେ ବି ସେଇ ମିଜାଜ ନେଇକି ତିଷ୍ଠିଛନ୍ତି ରଣପୁର ଗଡ଼ଜାତ ଅଞ୍ଚଳରେ। ଯେଉଁ କାମକୁ ଗନଗହଳିପୂର୍ଣ ସହରରେ କେହି ସ୍ଥାନୀୟ ବାସିନ୍ଦା କରିବାକୁ ସାହସ କରୁନାହାନ୍ତି, ତାହାକୁ କାସନ୍ଦା ଗ୍ରାମବାସୀ କରି ଦେଖାଇଲେ। ଇତିହାସର ପୁନରାବୃତ୍ତି କଲେ। ଚୋର ହେଉ ଅବା ଅଫିସର। ମନ୍ଦ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଯାହାର, ରଣପୁରରେ ମରଣ ତାହାର। ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରତା ଓ ମାନବିକତା ଭିତରେ ବଞ୍ଚିବା ଶିଖାଇଥିବା ସେହି ରାଜବଂଶର ଶେଷ ରାଜା ବ୍ରଜେନ୍ଦ୍ରଚନ୍ଦ୍ର ସିଂହଦେଓ ବ୍ରଜଧର ନରେନ୍ଦ୍ର ମହାପାତ୍ରଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇ ଏହି ବ୍ୟାଖ୍ୟାନକୁ ଏଇଠି ଶେଷ କରୁଛି।


ବିମଳ ପ୍ରସାଦ, ୯୯୩୭୩୫୩୨୯୩